1 May, 2008
วันนี้เป็นวันหยุด ที่ฉันรู้สึกว่าได้หยุดจริงๆ เพราะว่าไม่ต้องนั่งหลังขดหลังแข็งเล่นเกมส์
เมื่อวันหยุดช่วงสงกรานต์มัวแต่นั่งเล่นเกมส์ ทำให้เวลานั้นผ่านไปเร็วเหลือเกิน
จริงๆ มันก็คือความสุขอีกแบบหนึ่งที่ฉันชอบ แต่ว่าการหมกมุ่นเล่นมากจนเกินไป
ก็ทำให้เสียสุขภาพ และไม่ได้พักผ่อนอย่าเต็มที่
คราวนี้ก็เลยตัดใจไม่เอาโน้ตบุ๊คกลับมาบ้านด้วยเลย จะได้ไม่ต้องเล่นเกมส์
จริงๆฉันก็มาติดเกมส์เพราะน้องชายนี่แหละ ปกติแล้วจะชอบอ่านนิยายซะมากกว่า
กลับบ้านคราวเลยพกหนังสือเรื่อง "ผจญภัยใต้อุโมงค์" มาอ่านแทน
"วันแรงงาน" แท้ๆ แต่ต้องกลับมาใช้แรงงาน
แต่ก็เป็นการใช้แรงงานที่เต็มใจ
เพราะว่าได้ช่วยงานพ่อ แม่ และน้อง
พรุ่งนี้จะต้องตื่นแต่เช้าไปทำงาน อีกสองวันถึงจะได้หยุด
อดทนหน่อยนะ........

ยังแวะมาที่นี่ประจำนะ...แต่เมื่อเห็นว่ามันกำลังจะรกร้าง
ก็ยังคงแวะมาเดินเล่นอยู่เรื่อยๆ...ต้นไม้ขึ้นหนาตา เถาไม้
เลื้อยกันไปมา...เพราะเจ้าของบ้านคงไม่กลับมาซักที...
ก็เลยไม่ได้ทิ้งข้อความอะไรไว้...ห่างหายกันไปนานโข
กลับมาคราวนี้คง...ยังต้องหายไปอีกนานเช่นเคยใช่ไหม๊
ว่างๆก็เอาต้นไม้ดอกไม้มาแปะไว้ให้เข้ามาพักผ่อนมั่งนะ
เพราะยังไงแล้ว...เราก็คงเป็นคนชอบต้นไม้เหมือนๆกัน
"ผจญภัยใต้อุโมงค์เหรอ" น่าสนใจดีนะ...ถ้ามีโอกาส
จะลองหามาอ่านเช่นกัน...แต่ช่วงนี้ยังคงอ่านหนังสือ
นอกเวลาไม่ได้เลย...กลัวจะวางมันไม่ลง จริงๆแล้วก็มี
หนังสืออีกหลายเล่มที่อยากอ่านเหมือนกันนะ...ไว้ถ้าเจ้าบ้าน
เขียนตอบและอยากรู้..จะมาบอกอีกทีว่า กำลังสนใจเล่มใหนอยู่
ขอให้มีความสุขนะ...ทำงานให้สนุก หยุดพักผ่อน และ
ผ่อนคลายอารมณ์บ้าง การเล่นเกมและอ่านหนังสือก็คงเป็น
ตัวผ่อนคลายที่ดี...แต่ถ้ามีเวลามากพอ...ก็ลองเข้าไปที่ได
นั้นดูนะ...จะแนะนำเพลงและหนังให้ได้ดูและได้ฟัง...
นั่นคงเป็นความสุขอีกแบบที่พอจะหาได้...ในวันและคืน
ที่แสนจะวุ่นวายกับเรื่องการงานและการดำเนินชีวิต